Ok. 200 000 p.n.e. – Pojawienie się Homo sapiens (człowieka rozumnego). W odległej epoce paleolitu, około 200 tys. lat temu, na scenie dziejów pojawił się Homo sapiens, czyli człowiek rozumny anatomii współczesnej. Najstarsze szczątki Homo sapiens odkryto w Afryce (np. kości z Omo w Etiopii datowane na ok. 200 tys. lat). Nasz gatunek wyewoluował z wcześniejszych homininów (jak Homo erectus czy Homo heidelbergensis) i odznaczał się większym mózgiem oraz zdolnościami kognitywnymi przewyższającymi wcześniejsze gatunki człowieka. Paleontologiczne i genetyczne dowody wskazują, że Homo sapiens wyłonił się w Afryce i stamtąd rozprzestrzenił się na inne kontynenty (tzw. teoria „Out of Africa”).

We wczesnym paleolicie ludzie rozumni żyli w małych grupach łowiecko-zbierackich, posługując się już mową artykułowaną i wykazując oznaki myślenia symbolicznego (najstarsze zachowane malowidła naskalne i rytuały pochówkowe pochodzą sprzed kilkudziesięciu tysiącleci). Pojawienie się Homo sapiens to kluczowy moment ewolucyjny – od tego momentu rozwój kulturowy zaczął nabierać tempa, prowadząc ostatecznie do powstania cywilizacji. Nasz gatunek, dzięki inteligencji, komunikacji i umiejętnościom adaptacji, przetrwał i wyparł inne formy człowieka (np. neandertalczyków), stając się jedynym żyjącym dziś przedstawicielem rodzaju Homo.