Stanisław Barańczak żył w latach 1946–2014. Był poetą, krytykiem literackim, eseistą, tłumaczem i jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiej Nowej Fali. Jego twórczość łączy precyzję formalną, gry językowe, refleksję polityczną, doświadczenie emigracji oraz pytania o śmierć, Boga i sens ludzkiego istnienia. Barańczak należał do pokolenia, którego doświadczeniem formacyjnym były wydarzenia Marca 1968 roku, protesty robotnicze i […]
Tadeusz Różewicz żył w latach 1921–2014. Był poetą, dramaturgiem, prozaikiem i jednym z najważniejszych polskich pisarzy drugiej połowy XX wieku. Jego twórczość wyrasta z doświadczenia II wojny światowej, okupacji, Zagłady oraz rozpadu tradycyjnych systemów moralnych. Podczas wojny Różewicz działał w Armii Krajowej i walczył w oddziale partyzanckim. Jego starszy brat Janusz, również poeta i konspirator, […]
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska żyła w latach 1891–1945. Była poetką i dramatopisarką, jedną z najważniejszych polskich autorek dwudziestolecia międzywojennego. Szczególną sławę przyniosły jej krótkie, precyzyjne wiersze miłosne, w których potrafiła w kilku wersach przedstawić skomplikowane emocje. Urodziła się w Krakowie w artystycznej rodzinie Kossaków. Jej ojcem był malarz Wojciech Kossak, dziadkiem Juliusz Kossak, a siostrą pisarka Magdalena […]
Bolesław Leśmian żył w latach 1877–1937. Był poetą, prozaikiem, tłumaczem i jednym z najbardziej oryginalnych twórców literatury polskiej. Chronologicznie jego twórczość obejmuje okres Młodej Polski oraz dwudziestolecia międzywojennego, jednak Leśmian nie mieści się w pełni w żadnym z tych nurtów. Z wykształcenia był prawnikiem. Pracował między innymi jako notariusz. Przez wiele lat pozostawał poza głównym […]
Józef Czechowicz żył w latach 1903–1939. Był poetą, nauczycielem, dziennikarzem, redaktorem i jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiej poezji międzywojennej. Pozostawał silnie związany z Lublinem, który wielokrotnie pojawiał się w jego twórczości jako przestrzeń dzieciństwa, pamięci, piękna i niepokoju. Czechowicz należał do kręgu tak zwanej Drugiej Awangardy. W przeciwieństwie do poetów Awangardy Krakowskiej nie fascynował się […]
Jan Kochanowski żył w latach 1530–1584 i jest uznawany za najwybitniejszego poetę polskiego renesansu. Jego twórczość odegrała ogromną rolę w rozwoju polskiego języka literackiego. Kochanowski udowodnił, że po polsku można pisać utwory dorównujące poziomem artystycznym poezji łacińskiej i dziełom autorów starożytnych. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują pieśni. Poeta pracował nad nimi przez wiele lat, […]
Krzysztof Kamil Baczyński żył w latach 1921–1944. Był poetą, rysownikiem, żołnierzem Armii Krajowej i jednym z najważniejszych przedstawicieli pokolenia Kolumbów. Jego twórczość stała się symbolem młodości zniszczonej przez II wojnę światową. Baczyński pisał o katastrofie historii, utracie niewinności, obowiązku walki, lęku przed śmiercią, odpowiedzialności moralnej i miłości, która pozwalała na chwilę przeciwstawić się wojennemu zniszczeniu. […]
Miron Białoszewski żył w latach 1922–1983. Był poetą, prozaikiem, dramatopisarzem, aktorem i twórcą eksperymentalnego teatru. Należy do najbardziej oryginalnych polskich autorów XX wieku. Interesowała go codzienność, język mówiony, przedmioty pozornie niegodne poezji, życie miasta oraz sposób, w jaki człowiek zapamiętuje i opowiada własne doświadczenia. Urodził się 30 czerwca 1922 roku w Warszawie i pozostał z […]
Kazimierz Przerwa-Tetmajer żył w latach 1865–1940. Był poetą, prozaikiem, nowelistą, dramaturgiem i jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców Młodej Polski. W swojej poezji potrafił wyrazić najważniejsze nastroje przełomu XIX i XX wieku: pesymizm, poczucie wyczerpania kultury, kryzys dawnych wartości, fascynację sztuką, pragnienie ucieczki od cierpienia, zachwyt nad przyrodą Tatr oraz zainteresowanie cielesnością i miłością. Urodził się […]
Julian Przyboś żył w latach 1901–1970. Był poetą, eseistą, nauczycielem i jednym z najważniejszych przedstawicieli Awangardy Krakowskiej. Jego twórczość wyróżniają skondensowany język, dynamiczna metafora, przestrzenne komponowanie obrazu oraz przekonanie, że wiersz powinien być precyzyjnie skonstruowany. Awangarda Krakowska rozwijała się w latach dwudziestych XX wieku wokół czasopisma „Zwrotnica” i programu Tadeusza Peipera. Jej twórcy interesowali się […]