Ok. 3000 p.n.e. – Zjednoczenie Egiptu

Około 3000 roku p.n.e. doszło do zjednoczenia Dolnego i Górnego Egiptu w jedno państwo. Tradycja przypisuje to osiągnięcie legendarnemu faraonowi Menesowi (utożsamianemu z Narmerem), który miał podbić deltę Nilu i połączyć oba królestwa. Stolicę nowo powstałego państwa ustanowiono w dolnym Egipcie, najprawdopodobniej w mieście Memfis. Tym samym rozpoczął się okres wczesnodynastyczny w historii Egiptu, a władcy Egiptu przyjęli tytuł faraona – boskiego króla rządzącego całym Krajem Nad Nilem.

Zjednoczenie Egiptu uważa się za początek jednej z najstarszych cywilizacji państwowych na świecie. Utworzenie scentralizowanego państwa umożliwiło powstanie silnej administracji, ogólnokrajowych systemów irygacyjnych oraz jednolitej kultury egipskiej. Od czasu zjednoczenia Egipt przez następne trzy tysiąclecia pozostawał wyjątkowo stabilnym państwem rządzonym przez kolejne dynastie faraonów. Wydarzenie to zapoczątkowało okres Starego Państwa, słynącego z budowy piramid i rozkwitu cywilizacji starożytnego Egiptu.