1488 – Odkrycie Przylądka Dobrej Nadziei (wyprawa Diaza)

Portugalska ekspedycja pod dowództwem żeglarza Bartolomeu Diaza jako pierwsza opłynęła południowy kraniec Afryki. Dias w lutym 1488 r. dotarł do skalistego przylądka, który nazwał Przylądkiem Burz (na skutek sztormów, z jakimi się zmagał). Król Portugalii Jan II, doceniając przełomowe znaczenie odkrycia morskiej drogi na wschód, przemianował go później na Przylądek Dobrej Nadziei – miał to być bowiem zapowiedź szybszego dotarcia drogą morską do Indii.

Rejs Bartłomieja Diaza udowodnił, że można ominąć Afrykę i dostać się na Ocean Indyjski. Choć Diaz zawrócił niedaleko obecnego miejsca, gdzie leży Kapsztad, jego odkrycie otworzyło Portugalczykom drogę do Indii. Bezpośrednim kontynuatorem tego sukcesu stał się Vasco da Gama, który dziesięć lat później dopłynął do wybrzeży Indii. Wyprawa Diaza zapoczątkowała okres intensywnej ekspansji kolonialnej Portugalczyków w Afryce i Azji oraz zaowocowała znacznym ożywieniem handlu przyprawami, omijającego dotychczasowych pośredników.