W dniach 6–15 kwietnia 1896 roku w Atenach odbyły się pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie – międzynarodowe zawody sportowe nawiązujące do tradycji starożytnych igrzysk greckich. Pomysłodawcą odrodzenia olimpiady był francuski arystokrata i pedagog baron Pierre de Coubertin, który wierzył, że sport i rywalizacja fair play przyczynią się do krzewienia pokoju i zbliżenia między narodami. Na kongresie w Paryżu w 1894 r. Coubertin doprowadził do powołania Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) i postanowiono, że pierwsze igrzyska odbędą się w Grecji, kolebce antycznych olimpiad.

Igrzyska w Atenach 1896 zgromadziły około 241 sportowców z 14 krajów (wszystkich mężczyzn – kobiety dopuszczono do olimpijskiej rywalizacji dopiero w 1900 r.). Rywalizowano w 9 dyscyplinach: lekkoatletyce, gimnastyce, sportach wodnych (pływanie, żeglarstwo), strzelectwie, szermierce, kolarstwie, zapasach, podnoszeniu ciężarów i tenisie. Zawody odbywały się m.in. na odrestaurowanym starożytnym stadionie Panatenajskim w Atenach, co dodawało im symbolicznego znaczenia. Uroczystego otwarcia dokonał król Grecji Jerzy I 6 kwietnia (25 marca według kalendarza juliańskiego używanego wtedy w Grecji, co zresztą zbiegło się ze świętem narodowym Grecji).