Trzy lata wcześniej, bo w 1519 r. z portu w Sanlúcar de Barrameda w Hiszpanii wyruszyła ekspedycja pod dowództwem Ferdynanda Magellana, mająca na celu opłynięcie Ziemi i dotarcie do Azji od zachodu. Pięć okrętów przepłynęło Ocean Atlantycki, a następnie w 1520 r. przedostało się na wody nowego oceanu (nazwanego przez Magellana Spokojnym – Pacyfikiem) przez cieśninę u południowych krańców Ameryki (dziś Cieśnina Magellana). Wyprawa przemierzyła ogromne, nieznane wody Pacyfiku, docierając w 1521 r. do archipelagu Filipin. Tam Magellan zginął w potyczce z rdzennymi mieszkańcami (został zabity 27 kwietnia 1521 r. na wyspie Mactan). Dowództwo przejął Juan Sebastián Elcano, który poprowadził resztki ekspedycji przez Ocean Indyjski i wokół Afryki z powrotem do Hiszpanii.

We wrześniu 1522 r. do macierzystego portu powrócił ostatni ocalały statek – Victoria – z zaledwie 18 ludźmi (z ponad 260, którzy wyruszyli). Wyprawa Magellana jako pierwsza okrążyła kulę ziemską, dostarczając dowodu empirycznego na jej kulistość oraz bezmiar światowego oceanu. Podróż ta miała ogromne znaczenie geograficzne i naukowe: Europejczycy poznali skalę Pacyfiku, odkryto wiele wysp (m.in. Mariany, Filipiny), po raz pierwszy przebyto glob w jednej ekspedycji. Wymiar ekonomiczny był umiarkowany (przywieziono trochę cennych przypraw z Wysp Korzennych), ale prestiżowy – Hiszpania pokazała, że potrafi dorównać Portugalii w żegludze dalekomorskiej. Wyprawa dookoła świata zainspirowała kolejne pokolenia odkrywców i uświadomiła ludziom, że wszystkie oceany są ze sobą połączone, a Ziemia jest w istocie jedną globalną przestrzenią.