987 – Koronacja Hugo Kapeta
Doszło po latach do zmiany dynastii panującej we Francji (a właściwie w zachodniofrankijskim królestwie). Po śmierci ostatniego króla z dynastii Karolingów, Ludwika V (który zmarł bezpotomnie), możnowładcy królestwa Franków Zachodnich wybrali na nowego monarchę Hugona Kapeta (Hugues Capet), który był potężnym księciem Francji (ili-de-France) i miał wsparcie zarówno świeckiej arystokracji, jak i Kościoła. Hugo Kapet […]
962 – Koronacja Ottona I na cesarza
Książę saski i król wschodniofrankijski (niemiecki) Otton I Wielki został koronowany na cesarza rzymskiego. Ceremonia miała miejsce w Rzymie – papież Jan XII koronował Ottona cesarską koroną, co stanowiło odnowienie godności cesarskiej w Europie Zachodniej po raz pierwszy od czasów Karola Wielkiego. Otton I zdobył wcześniej wielki autorytet dzięki swym osiągnięciom: zjednoczył plemiona niemieckie pod […]
863 – Misja Cyryla i Metodego na Morawach
Bracia Konstantyn (później znany jako św. Cyryl) i Metody, pochodzący z greckiego miasta Saloniki, przybyli na Wielkie Morawy jako misjonarze chrześcijańscy. Ich misja odbyła się na zaproszenie księcia Rościsława, władcy Państwa Wielkomorawskiego, który pragnął uniezależnić się od wpływów duchownych z Frankii i otrzymać własnych nauczycieli wiary posługujących się językiem zrozumiałym dla jego ludu. Cyryl (Konstantyn […]
843 – Traktat w Verdun
Bardzo istotne wydarzenie dla dalszego kształtu Europy. W 843 r. nastąpił podział ogromnego imperium Karola Wielkiego pomiędzy jego trzech wnuków, dokonany na mocy traktatu zawartego w Verdun. Po śmierci Karola Wielkiego (814) cesarzem został jego syn Ludwik Pobożny, jednak jego rządy osłabiły spójność cesarstwa, a po jego śmierci (840) wybuchły walki między jego synami. Trzej […]
800 – Koronacja Karola Wielkiego na cesarza
Koronacja Karola Wielkiego miała ogromne znaczenie polityczne i kulturowe. Powstało odnowione Cesarstwo na Zachodzie, które później nazwano Świętym Cesarstwem Rzymskim (choć formalnie ta nazwa ukształtowała się później). Akt koronacji oznaczał zacieśnienie sojuszu między monarchią frankijską a papieżem – papież zyskał potężnego protektora przed wrogami (np. Longobardami w Italii), zaś Karol umocnił swój autorytet dzięki sankcji […]
793 – Najazd na klasztor Lindisfarne (wikingowie)
W 793 r. doszło do niespodziewanego ataku na klasztor Lindisfarne, położony na małej wyspie u wybrzeży północno-wschodniej Anglii. Napadu dokonali wikingowie – żeglarze i wojownicy ze Skandynawii (prawdopodobnie z Norwegii). 8 czerwca 793 r. wikińscy najeźdźcy przypłynęli swymi długimi łodziami, po czym splądrowali opactwo: mordowali i porywali mnichów, zrabowali kosztowności liturgiczne oraz zapasy. Najazd na […]
732 – Bitwa pod Poitiers (zatrzymanie ekspansji Arabów w Europie)
Bitwa pod Poitiers zyskała legendarną sławę jako moment, w którym zahamowano dalszą ekspansję islamu w głąb Europy Zachodniej. Wprawdzie współcześni kronikarze frankijscy nie przesadzali znaczenia tej potyczki, jednak późniejsza historiografia uznała ją za jedno z przełomowych zwycięstw chrześcijaństwa. Karol Młot dzięki wygranej umocnił swój autorytet – stał się obrońcą wiary i fundamentów cywilizacji chrześcijańskiej. Bitwa […]
711 – Podbój Hiszpanii przez Arabów
W 711 r. wojska arabskie (wspierane przez Berberów z Afryki Północnej) przeprawiły się przez Cieśninę Gibraltarską na Półwysep Iberyjski, rozpoczynając muzułmański podbój Hiszpanii. Wyprawą dowodził Tarik ibn Zijad – od jego imienia pochodzi nazwa „Gibraltar” (Dżabal Tarik, czyli „Góra Tarika”). Arabowie wykorzystali osłabienie królestwa Wizygotów i w bitwie nad rzeką Guadalete pokonali wojska wizygockiego króla […]
622 – Hidżra Mahometa
W 622 r. miało miejsce wydarzenie kluczowe dla powstania nowej religii – islamu. Prorok Mahomet, spotykając się z narastającą wrogością i prześladowaniami ze strony mieszkańców Mekki, zdecydował się opuścić rodzinne miasto. W roku 622 wraz z grupą swoich wyznawców udał się na północ do Jasribu, później nazwanego Medyną. To przymusowe opuszczenie Mekki i emigracja do […]
533 – Kodeks Justyniana (kodyfikacja prawa rzymskiego)
W 533 r. cesarz bizantyński Justynian I ogłosił zbiór praw znany jako Kodeks Justyniana (Corpus Iuris Civilis). Była to część wielkiej kodyfikacji prawa rzymskiego, nad którą pracowała komisja jurystów kierowana przez Tryboniana. W latach 528–534 zebrano i uporządkowano rozproszone dotąd konstytucje cesarskie oraz opinie prawników z czasów cesarstwa rzymskiego. Kodeks Justyniana (wydany ostatecznie w 534 […]